Antoni Czyż

Antoni Czyż
Antoni Czyż
Urodzony 10 XI 1955 w Warszawie, gdzie mieszka. Historyk literatury i idei, edytor, filmoznawca. Uprawia też prozę poetycką. Jako pasjonat – zainteresowany muzyką, botaniką, etnobotaniką i geografią kulturową. Profesor Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, w Instytucie Filologii Polskiej i Logopedii na Wydziale Humanistycznym, gdzie kierował Zakładem Polskiej Literatury Dawnej, Tradycji Kulturowej i Edytorstwa do chwili jego likwidacji jesienią 2017. Był przez dwie kadencje Dyrektorem Instytutu, przyczyniając się (jako autor Raportu samooceny) do pierwszej – pomyślnej – akredytacji filologii polskiej na młodym siedleckim uniwersytecie. Wydał książki autorskie: Ja i Bóg. Poezja metafizyczna późnego baroku (1988), Światło i słowo. Egzystencjalne czytanie tekstów dawnych (1995), Władza marzeń. Studia o wyobraźni i tekstach (1997), Jaki zapis? Poradnik polonisty (1999). Redagował tomy zbiorowe, m. in.: Wśród pisarzy oświecenia (1997; ze Stanisławem Szczęsnym), Czytanie Witkacego (2001), Wyobraźnia jako jaźń twórcza (2002, z Ewą Podrez). Wydał Poezje (1986) i Uwagi księdza Józefa Baki (2000, edycja krytyczna; oba wydania z Aleksandrem Nawareckim). Opracował edytorsko esej historyczny Andrzeja Żuławskiego Moliwda (1994). Pomysłodawca (w 1988 roku; z Tomaszem Brzozowskim) pisma naukowego i literackiego „Ogród”, którego Redakcję współtworzy nieprzerwanie od pierwszego numeru, z czasem jako Redaktor Naczelny. Wypromował 8 doktorów, a promuje dalszych. Wykształcił też ponad 200 magistrów oraz kilkunastu licencjatów. Należy do Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. Polskiego Towarzystwa Badań nad Wiekiem XVIII oraz Siedleckiego Towarzystwa Naukowego. Uhonorowany Medalem im. Komisji Edukacji Narodowej oraz, przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, Medalem Srebrnym za Długoletnią Służbę. Foto: Zdzisław Grużewski.

Wybrane teksty Antoniego Czyża w Ogrodzie: